DIABETIK RETINOPATIYA TOSHKENTDA

Kasallikning dastlabki bosqichlarida hech qanday belgi va ogʻriq kuzatilmaydi (bemor oʻz koʻrish qobiliyatini ideal deb oʻylashi mumkin). Koʻrish oʻtkirligining asta-sekin yoki keskin pasayishi, koʻz oldida gʻira-shiralik (tuman) paydo boʻlishi. Koʻz oldida suzib yuruvchi qora dogʻlar, chiziqlar yoki "pashshalar" paydo boʻlishi (bu koʻz ichiga qon quyilganidan dalolat beradi). Kitob oʻqish yoki yaqindagi mayda buyumlar bilan ishlashda qiyinchilik (makulyar shish tufayli). Toʻgʻri chiziqlarning egri-bugri yoki qiyshiq boʻlib koʻrinishi.

Giperglikemiya: Qonda qand miqdorining surunkali ravishda yuqori boʻlishi va uning keskin oʻynab turishi. Diabet davomiyligi: Kasallik staji qanchalik uzoq boʻlsa (ayniqsa 10-15 yildan oshganda), retinopatiya rivojlanish xavfi shunchalik yuqori boʻladi. Arterial gipertenziya: Qon bosimining yuqori boʻlishi toʻr parda tomirlaridagi bosimni oshirib, jarayonni tezlashtiradi. Nefropatiya: Buyraklar zararlanishi (diabetik nefropatiya) koʻz tubidagi oʻzgarishlar bilan uzviy bogʻliq. Homiladorlik, semizlik va dislipidemiya (qonda xolesterin miqdorining buzilishi).

Eng ogʻir asoratlariga koʻz shishasimon tanasiga massiv qon quyilishi (gemoftalm), yangi tomirlar oʻsishi natijasida koʻz ichi suyuqligi yoʻlining toʻsilishi (neovaskulyar glaukoma), toʻr pardaning chandiqli tortilishi oqibatida koʻchishi (traksion otsloyka) va qaytmas koʻrlik kiradi.

Noproliferativ diabetik retinopatiya (NPDR): Dastlabki bosqich. Toʻr parda tomirlarida mayda kengayishlar (mikroanevrizmalar), kichik qon quyilishlar va shishlar paydo boʻladi. Preproliferativ diabetik retinopatiya (PPDR): Oʻrta bosqich. Tomirlarning tiqilib qolishi kuchayadi, toʻr pardaning maʼlum qismlarida qon aylanishi toʻxtaydi (ishemiya oʻchoqlari hosil boʻladi). Proliferativ diabetik retinopatiya (PDR): Ogʻir bosqich. Kislorod yetishmasligi (gipoksiya) sababli toʻr pardada yangi, nuqsonli qon tomirlar oʻsib chiqa boshlaydi (neovaskulyarizatsiya). Bu tomirlar juda moʻrt boʻlib, tez-tez koʻz ichiga qon quyilishiga olib keladi.

Tizimli nazorat (Asosiy poydevor): Qondagi qand miqdorini (glikatsiyalangan gemoglobin HbA1c < 7.0%), qon bosimini va xolesterinni qatʼiy normada ushlab turish. Lazer koʻagulyatsiyasi: Toʻr pardaning qon bormayotgan joylarini lazer nuri bilan kuydirish (Panretinal lazer koʻagulyatsiyasi). Bu usul yangi nuqsonli tomirlar oʻsishini toʻxtatadi va koʻrishni saqlab qoladi. Anti-VEGF terapiya: Koʻz ichiga (shishasimon tanaga) maxsus dorilarni (Eylea, Lucentis, Avastin) yuborish. Ular shishni qaytaradi va patologik tomirlarni soʻndiradi. Vitrektomiya: Gemoftalm (qon quyilishi) uzoq vaqt soʻrilmaganda yoki toʻr parda koʻchganda oʻtkaziladigan murakkab jarrohlik amaliyoti (shishasimon tana va chandiqlar olib tashlanadi).

Qandli diabet tashxisi qoʻyilgan kundan boshlab, koʻrish qobiliyati yaxshi boʻlsa ham, YILIGA KAMIDA 1 MARTA oftalmolog koʻrigidan (qorachiqni kengaytirib) oʻtish. Endokrinolog tavsiyalariga qatʼiy amal qilish, parhez tutish va jismoniy faollik.Uy sharoitida glyukometr yordamida qandni va tonometrda qon bosimini muntazam oʻlchab borish. Zararli odatlardan (ayniqsa tamaki chekishdan) butkul voz kechish (chekish tomirlarni yanada toraytiradi).